Acıyı Resmeden Bir Erzurum Türküsü: Göç Göç Oldu Göçler Yola Dizildi

Yandın ki ne yandın… Sevdaya düşmüş olsan da yandın sevdasız olsan da… Yüreğini bir zulmün közleri dağlasa da yandın dağlamasa da… Deryalar söndüremez bu ateşi, gül dindiremez bu iniltiyi, hiçbir korku sindiremez bu acıyı… Kopup gelen bir çığ gibi alır içine seni ve nefessiz bırakır sineni… Dağlar koşar feryadına, taşlar ağlar; dereler, çaylar söndürmek için su taşır; her mısrada, her nağmede biraz daha çoğalan, biraz daha büyüyen, esrik bir zamandan izler taşıyan yangınına… Ta ötelerden, ta uzaklardan, ta eskilerden bir türkü; yakan kavuran bir ses eşliğinde; acıları acımız, sevdaları sevdamız olan diyardan ulaşır bizlere……