Ağlamanın değil, ayağa kalkmanın zamanı

Medine’de bir gün, adeta hayatın durduğu, havanın kesildiği, kalplerin sıkıştığı bir an yaşandı. Şehir sanki oksijensiz kalmış gibiydi. Acı bir ses yankılandı: “Peygamberimiz öldü!” Bu haber, Medine’yi karanlığa gömdü. İnsanlar ne yapacağını bilemez haldeydi. Başta Hz. Ömer olmak üzere sahabenin ileri gelenleri, Mescid-i Nebi’de büyük bir sarsıntı yaşıyor, adeta bir matem manzarası sergiliyordu. O sırada şehir dışında bulunan Hz. Ebubekir’e haber ulaştı. Medine’ye geldi. Resûlullah’ın mübarek naaşı bulunduğu yerdeydi. Yüzü örtülmüştü. Ebubekir (R.A.), örtüyü kaldırdı ve o unutulmaz sözü söyledi:
“Sen diri iken de güzeldin, ölü iken de güzelsin ya Resulallah.”