İLBER DOSTUM

Zaman geçiyor değerli bir zaman… Lisede öğretmen tahtanın silinmeyen bir köşesine yazmıştı bunu. Sene 1964… Mülkiye birinci sınıfta Mümtaz Soysal ya da Muammer Aksoy hocanın dersi bitmiş sınıf dağılıyor. Kapıdaki kalabalıkta İlber’in sesi ve kahkahası duyulur. Sınıf arkadaşımız çevresine kızları toplamış onlara hikayeler anlatmaktadır. Konuşmayı ve anlatmayı sever… Özellikle kızlar sohbetine hayrandır. Birlikte kantine yollanırlar. Sohbet orada devam eder… Bu anlattığım sahnelerin üzerinden tam 62 yıl geçti. Hâlâ belleğimde dün gibi durur. Sınıf arkadaşım İlber Ortaylı ile hemen her konuşmamızda okul günlerimiz hatıra gelir. Benim unuttuğum tonla olayı o dün gibi hatırlar.