Beşiktaş 123 yaşında: Serencebey’den bütün ülkeye uzanan hikâye

İstanbul’un Beşiktaş’ı, bazen bir semt değil de bir ruh hâli gibidir. Rüzgârı sert, denizi konuşur, yokuşları çabuk pes etmeyi baştan yasaklar. 1900’lerin başında o rüzgâr, Serencebey sırtlarında bir konak bahçesine doluştuğunda kimse bunun bir kulübün değil, bir kültürün doğum sancısı olduğunu bilmiyordu. 1902’nin sonbaharına gidelim. Şehir, Sultan II. Abdülhamid döneminin baskıcı rejimle yaşar. Toplanmak bile başlı başına bir risktir ama Serencebey’de Osman Paşa Konağı’nın bahçesinde 22 genç, akşamları bir araya gelir. Henüz futbol yok. Barfiks demirine asılırlar, paralelde dönerler, güreş tutarlar, halter kaldırırlar. Amaçları hem bedenlerini hem de iradelerini terbiye etmektir.