Beni unutma…

Öğrencilik yıllarında, pembe tonları fazla, sayfa kenar süsleri çiçekli, kapağında saflığın ve temizliğin sembolü güzel bir kızın fotoğrafı bulunan, “arkadaş hâtıra defteri” ne iki satır çiziktirmemiş kimse var mıdır?“Öyle bir şey yazayım ki, bu defterdeki en çarpıcı, en güzel, en unutulmaz satırlar benimki olsun” diye dakikalarca kalemin ucunu ısırarak düşündüğünüz günler hani.Oysa dön, dolaş, çıkacağınız sokak aynıdır:“Canım arkadaşım, kalbin kadar temiz bu defterde bana da bu beyaz sayfayı ayırdığın için çok teşekkür ederim.” Sonra “Eğer sen gözlerimde bir damla yaş olsaydın, seni kaybetmemek için ağlamazdım” türünden yapay, eğreti, yapmacık bir çalıntı cümle ile sıradanlığın dışına çıkmaya çalışırsın. Ve “Umarım bir gün gelir de bu sayfayı okursan seni çok seven arkadaşını hatırlarsın…