Çocukluk bayramları eskimez

Babaannem oyun arkadaşımdı. Yaptığım yaramazlıkları anneme ve babama şikâyet etmeyen sırdaşım. Anne yarım. Nereye gitse peşine takılırdım. Pazara, Et ve Balık Kurumu’na, elbiselik kumaşları için Kardeşler Mağazası’na, üç aylığını çekmeye Ziraat Bankası’na, madımak toplamak için Beylerbeyi sırtlarına. Onunla ilgili çok sayıda fotoğraf karesi vardır gözümün önünden geçen. Ama bir tanesi hepsinden özeldir. Sevgiyle izlerim onu yıl içinde defalarca. Karlı bir kış gününde, meydana çıkan uzun sokağın sonunda, köşedeki Keçeli Fırını’nın önünde Ramazan pidesi kuyruğunda olduğumuz. Kar yağar o fotoğrafa zihnimde. Ama bir şemsiyemiz var mıdır hatırlamam. Bildiğim, iftara az kalmış, biz babaannemle kar yağarken uzun pide kuyruğundayız. Kuyruk yaklaştıkça artan…