Taş, gül ve su…

Yerimiz belli olsun” yaklaşımı muhafazakâr kültürün tanıdığı bir mecazdır. Nemrut ateşler yaktırmış ve Hazreti İbrahim’i içine atmıştır. O sırada bir güvercin gagasında bir damlacık su ile yola çıkmış, ateşe doğru uçmaktadır. Güvercine denir: Bu bir damlacık su ile o ateşi nasıl söndüreceksin? Güvercin der: “Sizi anlıyorum ama hiç olmazsa yerim belli olsun.” Bir anekdot daha anlatalım: Hallac-ı Mansur “Ene’l Hak” dediği için taşlanmaktadır. Taş, taş, taş… Bir kere taşlanmaya görün insanlar taşlama şehvetine kapılırlar bizim dünyamızda. Taşlanıyor Hallac. O arada dost olarak tanıdığı birisi bir gül atıyor Hallac’a… Hallac acı acı gülümsüyor. “Bu taşlar değil ama dostum senin gülün acıttı…