Krizde herkes kamucu

“Piyasacı ekonomistlerin” iddiası hep aynı oldu: Devlet üretime karışmasın, yatırım yapmasın, fiyatlara dokunmasın, sosyal harcamaları kıssın, kamusal işletmeleri elden çıkarsın. Vergi düşük olsun, sermaye rahat etsin, emeğin payı ise piyasanın insafına bırakılsın. Yıllardır topluma anlatılan masal buydu: Piyasa en doğru kararı verir, kaynakları etkin biçimde dağıtır, fiyatlar sağlıklı sinyali üretir, devlet küçüldükçe ekonomi daha iyi çalışır. Ne var ki hayat, ders kitaplarındaki varsayımlar çerçevesinde ilerlemiyor. Ekonomide işler bozulduğunda, o çok övülen görünmez el bir anda ortadan kayboluyor. Piyasayı kutsayanlar bu kez dönüp devlete sesleniyor: Müdahale et, fiyatları dengele, destek ver, kredi aç, tedarik sağla, kayıpları telafi et. Yani her şey…