Gnl insan: Hsrev Hatemi

Hatırlıyorum: 1990’lı yıllarda, Hüsrev Hatemi Hoca, benim de çalıştığım bir gazetede köşe yazısı yazmaya başlamıştı. Bu, bir yıl, belki iki yıl sürdü. Sonra bir gün artık yazmayacağını söyledi. Sebebini sorduğumda, “Okuyucudan mektup almıyorum; kime yazıyorum ki?” demişti. O zamanlar okurlar yazarlara mektup yazardı. Memleketimizin yetiştirdiği müstesna bir kuşağın fertleri, nev-i şahsına münhasır insanlar, kubbede hoş sadâlar bırakarak birer ikişer aramızdan ayrılıyor. Prof. Dr. Hüsrev Hatemi Hoca, bu “nev-i şahsına münhasır” nitelemesini en çok hak eden isimlerden biriydi. Gerektiğinde münzev; ama aynı zamanda dost canlısı, sohbet ehliydi. İçindeki muzip çocuğu hiç…