Zanbak kokulu iftar

Aslında bugün bir çiçek yazısı kaleme almak niyetindeydim. Cuma günü Karar’ın iftarı vardı. İftarı çiçekle nasıl anlatabilirim diye düşününce zanbak, aklıma geldi. Niye zanbak? Cevâbı, yazının sonunda. 15 Temmuz gecesinden aklımda kalan bir cümle var. Kızılay’da darbecilere direnen bir anne, kurşunlar yağmaya başlayınca şöyle sesleniyordu oğluna: “Kaç, bunların şakası yok!” 16 Temmuz sabahı Çankaya Köşkü’nün 5 numaralı kapısının önünde sabah olduğunda kaldırıma oturup ağlamıştım. Bu neydi Yarabbi? Biz, bu hâle nasıl gelmiştik? Daha sonraki günlerde, en tepeden sâdır olan, “Bunları ihbar edin!” emrini duyduğumda kollarım, iki yana düştü. McCartizm başlıyordu.