"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Dijital Çağ, kendinden önceki tüm çağları gölgede bıraktı. Binlerce yıllık yaşam alışkanlıklarını altüst etti…
Canımız öylesine yandı ki eğitimi unuttuk, güvenliği konuşuyoruz! Peki okllarda huzur sağlandı mı…
Araştıran, soran, sorgulayan; kendisiyle, çevresiyle barışık, özgüveni yüksek, özgür gençler yetiştirecektik. Son yıllarda yapılan öğrenci odaklı düzenlemelerin amacı hep bu yöndeydi…
Bir 23 Nisan daha geride kaldı. Bayramımız, okullarda önceki hafta yaşanan şiddet nedeniyle olabildiğince sade törenlerle kutlandı…
Aradan yüzyıllar geçse de “Kervan yolda düzelir” mantığından asla vazgeçmedik. Akıldan, bilimden, öngörüden, tecrübeden ve en önemlisi de yaşananlardan hiç ders almadık…
Eğitimin, okullarımızın ve çocuklarımızın geldiği son nokta ve yaşananlar günlerdir herkesin dilinde. Tıpkı deprem ve diğer felaketler sonrasında olduğu gibi ahkam kesen çok oluyor…
Okullarda yaşananlarla ilgili konuşulacak, söylenecek çok söz var. Olaya sadece güvenlik ve adli vaka çerçevesinde bakmak yanlışların en büyüğü olur…
Eğitimle ilgili olarak olaya nereden baktığınıza göre yüzlerce tanımlama yapılabilir. “Zorunluluk”, “dayatma”, “tek tipleştirme”, “arka bahçe”, bu listede yer alacak en son betimlemeler olmalı ama ne yazık ki hızla ön sıralara tırmanıyorlar… “Zorunlu eğitim” şart mı…
Duran saatin bile günde iki kez doğruyu gösterdiği bir süreçte hemen hemen herkes, her kurum, her takım ya da her ülke bir şekilde başarılı olabiliyor. Reformlar gerçekleştirebiliyor…