Ali Apaydın

Bugün, Türkiye Cumhuriyeti 103 yaşında! Kutlu olsun…

Tarihteki okul yaşantısı ve öğrenciye ilişkin ilk yazılı kaynak şu diyalogla başlar: — Edubba-a’nın çocuğu, bunca zamandır nereye gidiyorsun? — Edubba-a’ya gidiyorum…

Geçmişi bir gölgeye benzetebilir miyiz? Üzerimize bir ışık vurduğu sürece bizimle olan bir gölgeye…

Soru şu: bütün bunlardan sonra ne olacak? Çünkü sadece bugünle kuşatılmış bir durağanlık değildir yaşam; daima bir de sonrası vardır: bir akış vardır, bir yol alış, bir varış ve her seferinde yeniden yeni bir yola çıkış…

Bir metnin özgün anlamını bozmadan onu yeniden daha etkili bir şekilde ifade etmeyle oluşturulan sözlere parafraz denir. Tarihteki ünlü isimlere ilişkin pek çok ifade aslında birer parafrazdır…

Bazı doğrular hem acımasız hem de rahatsız edicidir. Kötülüğün çoğu durumda son derece sıradan olması da böyle doğrulardandır…

İhanet, insanlığın en kadim karanlıklarından biridir ve faşizm gibi yapıların en sadık ortaklarından. Çoğu zaman politik çürümenin ve toplumsal çözülmenin de işaretidir…

Her şey birbirine girmiş, kurguyla gerçek arasındaki ayrım giderek silikleşmiş durumda. Eğitim dünyasında da bu bulanıklıktan faydalanma fırsatçılığı gün be gün artıyor…

Yeni eğitim öğretim yılı 14 Eylül’de başlayacak. Bakanlığın ne bir sistem ne bir model ne de bir öğretim programı olan ve adında eğitim bile geçmeyen Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ne (TYMM) yönelik kendi kendini öven cümleleri yine havalarda uçuşuyor…