"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Başkentimizin güzide imam hatip liselerinden birinde eğitim gören 17 yaşında bir lise öğrencisi olduğumu belirterek başlamak isterim. Son zamanlar hayli sıkça adından bahsettiren sosyal çürüme olgusunun paydasında yer alan olayları haberlerde izliyor kahroluyoruz…
Bu köşede 1 Nisan günü yayınladığımız “Kıymetli Feridun Ağabey. Ben Edirne ili Keşan Vergi Dairesinden emekliyim…
Hemen her anne ve babanın yakındığı söz: “Çocuğum kitap okumuyor.” Ben de size klişe bir cevap vereyim: “Siz okuyor musunuz?” Çocuğun alışkın olmadığı bir şeyi sevmesini beklemediğimiz gibi, çocuğun görmediği bir şeyi de sevmesini bekleyemeyiz. Çocuğun kitap sevmesi için “kitaplı bir evde” büyümesi gerekir…
Genel Yayın Koordinatörümüze yazan değerli okuyucumuz mailinde özetle şunları dile getiriyor: “Merhaba Yücel Bey. Dün Resmî Gazete’de yayımlanan yönetmeliğe göre kendi tapulu bahçelerimize yaptığımız bizlere nefes alma fırsatı sağlayan ayağımızın toprağa değmesi ve domatesimizi yetiştirdiğimiz ve tatillerde kullandığımız küçük evlerimizin yıkılması bir ay içinde gerçekleşecek…
“Selamün aleyküm Feridun ağabey. Aklıma güzel bir fikir geldi. Bildiğiniz üzere paramız son beş yılda çok değer kaybetti. Ama bir taraftan maaşlar aynı oranda arttığı için sanki aynı oldu. Kiralar hariç. Benim önerim neden paradan tekrar bir sıfır atmıyoruz? Peki bunun ne faydası olacak derseniz evet değer bazında değişen bir şey olmasa da psikolojik olarak […]
“Kıymetli Feridun Ağabey. Ben Edirne ili Keşan Vergi Dairesinden emekliyim. 1977 yılından beri Türkiye gazetesi abonesiyim. Keşan’da uzun yıllar hizmetlerde bulunmuş rahmetli Av. Mümin Kâmil Kılıç Bey’in sohbetlerinde yetiştim. Devlet dairesinden emekli olduktan sonra 1986/1989 yılları arasında Uzunköprü, Tekirdağ ve Edirne Türkiye gazetesi bürolarında çalıştım. Şimdi Isparta Eğirdir Huzurevi’ndeyim Temmuz 2024’te Edirne Huzurevine nakil istedim. […]
Feridun Ağabey, uzun zamandır uğramadığım mahalle kabasına uğradım. Bayram öncesi biraz kıyma almak için. Tabii bayram münasebetiyle biraz sıra vardı. Kimi tavuk kimi et, kimi her ikisinden istiyordu bütçesine göre… O ara dikkatimi bambaşka bir şey çekti. Her şeyiyle yerli ürün sattığını söyleyen ve ben dâhil herkesin ürünlerinden memnun olduğu bu kasabın tezgâhında iri iri […]
Modern insanın en büyük trajedisi hiç olmadığı kadar “insan içinde” olup hiç olmadığı kadar kimsesiz kalmasıdır!.. Sabahları bir metroya binin. Omuz omuza, nefes nefese bir kalabalık. Ama herkes kendi ıssız dünyasına gömülmüş. Kulaklıklar birer kalkan gibi takılı. Gözler camdan birer hapishane olan ekranlara kilitli. Herkes bir yerlere yetişiyor ama kimse kimseye yetemiyor. Aynı apartmanda, duvarları […]