"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Instagram’da bir ara yaygın kullanılan “İsviçre olsa beğenirdiniz ama burası Artvin” gibi bir kalıp vardı. “Hayat bir kavga, ilk düşmanın sensin” de bu kalıba uyarlanabilir…
The White Lotus’un ikinci sezonunda geçen (bir yıl sonra Magarsus adlı yerli dizide bire bir kopyalanan) bir diyalog vardı. Genç kız dünyanın ne kadar kötü bir yer olduğunu ve her şeyin mahvolduğunu anlatıyor, erkek arkadaşı da “Saçmalama, insanlığın en mutlu çağında yaşıyoruz…
Patronum beni ısırınca kendimi kaybettim. Uyandığımda biri erkek biri kadın iki zombi bana bakıyordu ve “Aramıza hoş geldin” dediler…
“Oyuncakları sen mi devirdin?” Kuzey üç yaşında ve bu soruyu duyunca utanıp kaçıyor. Utanmayı öğrendi demek ki…
Siyasal öğrencisi genç bir okurum benle buluştu. Çoğuna katılmadığım fikirler söyledi…
“Uyan” dedim. “Güneş doğmak üzere, kaçırma…” Ellerimizde önceden hazırladığım kahve kupaları, pencerenin ardından ve son kez, sarmaş dolaş izledik. Güneşin doğuşu kadar eşsiz bir klişeydik şimdi. Bir martı ufuk çizgisinde uçtu. Sarıldık, öpüştük, koklaştık. Kapıdan çıkana kadar iki kez daha yatağa döndük. Mutluluk, tutku, aşk, acı… Dört denizin birleştiği bir denizde su altında dans eder […]
2010’ların başında bir okurum mesaj atıp benle buluşmak istediklerini söyledi. Bir cafe’de otuzlu yaşlarda yirmi civarı insanla buluştum. Meğer bunlar o sırada hapiste olan generallerin çocuklarıymış. “AKP Neden Kazanır?” adlı kitabımın popüler olduğu günlerdi, beni televizyondaki programlarda izlemiş olmalıydılar. “Size nasıl yardım edebilirim ki?” diye sorduğumda: “Bizim tarafta olup AK Partililerin de fikirlerine saygı duyduğu […]