Burcu Kapu

Yerimizi bilelim. Bu söz hoşumuza gitmeyebilir…

Bu yaz Dünya Kupası’nda kaybettiğimiz yalnız maçlar değildi. Takım görüntümüz, kazanma inancımız, gelecek umudumuz da sönmüştü…

Galatasaray, Başakşehir deplasmanına özlenen baskısıyla başladı. Osimhen’in bir an önce fişi çekme isteğiyle girdiği denemeler 17…

Galatasaray sezonun 3. maçına çıkarken yedek kulübesinde halen santrfor, stoper yedeği yoktu ve son anda rahatsızlanan Uğurcan’da ‘yok’ların yanında kulübede maça başladı…

Trabzonspor Avrupa ligi bileti için avantajı almak isteyerek sahaya çıktı ama işler pek de yolunda gitmedi. İleri uçta sürpriz çift forvet terci hini sahada uzun kalmak isteği olarak açıklayan Fatih Tekke, bu seçimin dezavantajlarını da öngörmüş olmalıydı…

Sezonun başlamasına beş gün kala oynanan Villarreal maçı, bir maçtan fazlası. Okan Buruk’un daha ilk dakikalarda kırmızı kart görmesi, Osimhen’in maç boyunca yüksek gerilimle oynaması, takımın genel görüntüsünde göze çarpan huzursuzluk…

Gerçek şu ki, son Avrupa Şampiyonası galibi İspanya ile tarihinde ilk kez dünya kupası maçına çıkan Cabo Verde (Yeşil Burun adaları) arasındaki maçın bir gece önceki Almanya tarifesi gibi bol gollü geçmesi bekleniyordu. Ama dünya kupasını bu kadar güzel yapan şey de, işte bu sürprizler, dünyanın bir ucundaki Cabo Verde’nin İspanya’dan puan alma ihtimali…

Türkiye futbolunda değişmeyen bir şey varsa, o da yabancı kuralı tartışmaları. Her federasyon döneminde yeniden icat edilen, her birkaç yılda bir değiştirilen ve neredeyse hiçbir zaman uzun vadeli bir planın parçası olamayan bu mesele, yine önümüzde duruyor…

Şampiyonluktan umudu kesip hocasıyla ayrılan, seçim tarihi belirleyen Fenerbahçe’de futbol takımı dışında her şey gündem olunca, futbolcular ve teknik heyet rahat bir nefes alıp, iyi maçlar çıkartmaya başladı. Türkiye kupasında elendiği Konyaspor karşısında erken bulduğu bir geçiş hücumu golü ile devre arasına önde girerken, muhtemelen soyunma odasında rakiplerinin mağlup devam ettiğini öğrendiler…