"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Hayatta bazen, hiçbir zararınızın dokunmadığı, bilakis daima iyi yaklaştığınız birilerinden düşmanlık görürsünüz. Bu insanlarla aranızda hiçbir sürtüşme, hiçbir somut çatışma ve çıkar kavgası olmadığını düşünür, uğradığınız bu yersiz husumeti anlamlandırmakta güçlük çekersiniz…
Geçen hafta, “Entel” tipolojisinin ortaya çıkması, münevverler anlamında has Entelektüellerin de arada kaynamasına neden oldu dedik. Yeşilçam filmlerinde de bu net olarak görülür…
90’lı yılların sözlüğümüze kattığı bir kavramdır Entel. İstanbul sokak zekâsının, Beyaz Adamın Kültür Prensliğini hicvettiği agresif bir itirazdır bu…
Sahne sanatları çalışanlar bilir. Bazı jestler mimikler roller aynada çalışılır…
Toplumsal yaşam; sadece aynı şehri, aynı ülkeyi paylaşmakla değil, “görünmez” bir mutâbakat metni üzerinde anlaşmakla mümkündür. Yasaların gücü, arkalarındaki ahlâki ve kültürel anlaşma metninden, o meşruiyetten gelir…
“Marksizm’i ezberlediler ama Anadolu’yu okumadılar… Osmanlı’yı anlamadan Türkiye anlaşılmaz; bunu ilk kavrayanlardan biri Kemal Tahir’dir…” Attilâ İlhan, tıpkı Kemal Tahir gibi Türkiye solunun körü körüne Batı hayranı olmasına ve kendi tarihine düşmanlık beslemesine karşı çıkmıştır…
Kemal Tahir, tam da bu “Avrupa’dan kopup gelen ve Türkiye’de şizofrenik yarılmaya uğrayan” sağ-sol tartışmasının en sıra dışı, en sarsıcı ve her iki mahallenin de yapay sınırlarını altüst eden bir figürüdür… Hayatının bir bölümü hapishanelerde geçer…
Bizim şu modernleşme dediğimiz şey, Batılı kavramların Doğu coğrafyasına tercüme edilmesiyle şekillendi. Ancak bu tercümede “sağ” ve “sol” gibi kavramlar, Avrupa’daki köklerinden koparak Türkiye’ye özgü, odağını kaybetmiş parça pinçik bir kimliğe büründü…