Ayrılık acısını kabul etmek iyileşmenin ilk adımı
Ayrılık haberi ilk ulaştığında çoğu insan önce inanmak istemez. “Bu gerçek olamaz, mutlaka dönecek, bu sadece bir tartışma” diye düşünür durur…
"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Ayrılık haberi ilk ulaştığında çoğu insan önce inanmak istemez. “Bu gerçek olamaz, mutlaka dönecek, bu sadece bir tartışma” diye düşünür durur…
Hayatımız boyunca hepimiz zaman zaman “Bu insan beni bitirdi, bir daha yüzüne bakmayacağım” diye düşünürüz. Sabah işe giderken metrobüste yanımızdaki kişinin yüksek sesle konuşması, eşimizin küçük bir hareketi, patronun bakışları ya da akrabamızın sözü saatlerce içimizi kemirir…
Hayatın en zorlu sınavlarından biri hiç şüphesiz ayrılıklardır. Sevgilinizle, eşinizle ya da uzun süreli bir ilişkinizle yollarınızın ayrılması, birçok insanı derin bir boşluk, üzüntü ve kimlik bunalımına sürükleyebilir…
Kadınların en sık dile getirdiği şikayetlerden biri: Konuşuyorum ama dinlemiyor. Erkekler çoğu zaman çözüm moduna geçer…
Çoğu erkek ilişki güzel giderken bir noktada tedirgin oluyor. Kadın “Nereye gidiyoruz?” diye sorduğunda erkek birden susuyor, telefonu azalmaya başlıyor, planlar belirsizleşiyor…
Kurban Bayramı her yıl kapımızı çaldığında içimizde karışık duygular oluşur. Bir yandan sevinç, bir yandan telaş ve yorgunluk…
Önce şunu netleştirelim: Aşık olmak başka şeydir, sevmek başka şeydir. Aşık olduğunuzda kalp hızlı çarpar, her şey güzel görünür, partneriniz kusursuzdur…
Yanlış kişiyle olmak, dışarıdan bakıldığında hiç de yalnızlık gibi görünmez. Komşular “Ne güzel, uyumlu çift” der, akrabalar “Allah tamamına erdirsin” diye dua eder, fotoğraflarda gülücükler eksik olmaz…
Annelik yolculuğu başlar başlamaz beklentiler çoğalır. Herkesin bir tavsiyesi, bir eleştirisi vardır…