"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Zamanın olmadığı bir yerde yaşamayı düşlesek komik kaçar, böyle bir yerde aklımız da uçar zaten. O yüzden zamanın bizden aldıklarına karşılık bizler de zamandan güzellikler çalmayı öğrenmeliyiz…
Akşam çöktüğünde sokak lambaları yanarken anneler eve çağırırdı çocukları. Karanlıktan korktukları için değil, o lambalar evlerdeki gaz lambasıyla birlikte yoksul sofraları doldurduğu için…
Amerikalı ünlü bir komedyenin 30 gün boyunca sadece kızarmış tavukla beslendiği ve bu durumun yan etkilerini araştıran bir belgesel izledim. O tavukların üretim biçimi ve atıklar konunun öznesiydi…
Bu şehir eski sevgilimizdi şimdi ellerin olmuş! Vur patlasın çal oynasın…
Bundan 40 yıl kadar önce magazin muhabirliği yapıyordum. Sinema emekçilerinden biri ölmüştü de Şişli Camii’nde cenaze namazı kılınıyordu…
Yıllar önce bir gazetenin magazin müdürüydüm ve peruk imalatıyla ilgili haber olarak muhabir arkadaşıma görev vermiştim. Laleli’de bir peruk imalatçısıyla söyleşi yapmıştı da tesadüfen orada bulunan 13 yaşındaki öğrenci bir kız haberin kaynağı olmuştu…
Bizlere de hep sorarlardı: “Büyüyünce ne olacaksın?” Hayaller doktor, futbolcu, polis, asker arasında gidip gelirdi. Sonraki çocuklar için hayat daha da zorlaştı ama eski alışkanlık, aynı soruyu ben onlara soruyorum da aldığım cevaplar ilginç…
Toplum bilincinin oluşması için öncelikle medyanın ve dünyayı yönetenlerin bu ruha sahip olması gerek. Oysa bütün dünyada ‘tüketim çılgını toplum projesi’ daha çok getiriyor…
Bundan birkaç yıl önce yapılan bir araştırma sonucu: ‘Türkiye’de yaşayanların yüzde 25’i,16 yaşına kadar evinde kitap görmemiş!’ Çünkü teknolojiye sığınanlar için kitap ihtiyaç olmaktan çıkarıldı. Hamburger ve sosyal medya her şeyden değerli…