"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Saadetli aile; kusursuz insanların değil, birbirinin kusuruna sabreden, gönül alan, hakkı gözeten ve sevgisini davranışlarıyla gösteren insanların yuvasıdır. Aile saadeti, yalnız aynı çatı altında yaşamak değil; eşlerin birbirine güven, şefkat ve güzel ahlakla bağlanmasıdır…
Eş seçerken geçici hevesleri, dış görünüşü, serveti esas almak yerine üç temel vasfa dikkat etmelidir: Dindarlık, güzel mizaç ve sağlık… Evlilik, yalnızca iki insanın aynı evde yaşamaya başlaması değildir…
Doğru eş seçmek, kusursuz insan aramak demek değildir. Dört dörtlük bir talip bulmak çok zordur…
Nasıl ki bir binanın sağlamlığı temelinin sağlamlığına bağlıysa, toplumun huzuru da aile yuvalarının sağlamlığına bağlıdır. İslâm’ın insan hayatına getirdiği hükümler, yalnızca ibadetlerden ibaret değildir…
Küçük bir devlet sayılan ailede herkesin vazifesi vardır. Devlet de farklı şehirleri, mahalleleri ve aileleri bünyesinde barındıran büyük bir aile gibidir…
Huzurun kaynağı üç temel sacayağı üzerine oturur: Kalbî huzur, ailevî/sosyal konfor ve helal kazanç ile kanaat duygusu… İnsanoğlu, var olduğu günden beri kesintisiz bir biçimde huzur ve mutluluğun peşindedir…
“Dört şey saâdettendir: Sâliha bir kadın (iyi bir eş), geniş bir mesken, iyi bir komşu ve rahat bir binek.” Sevgili Peygamberimiz bir hadîs-i şerîfinde şöyle buyurdular: “Dört şey saâdettendir: Sâliha bir kadın (iyi bir eş), geniş bir mesken, iyi bir komşu ve rahat bir binek. Dört şey de şekavettendir (bedbahtlık sebeplerindendir): Kötü komşu, kötü kadın […]
Sevgi gönülleri birleştirir, saygı şahsiyetleri korur, sabır sıkıntıları hafifletir, sebat yuvayı ayakta tutar, sadakat ise güveni devam ettirir… Evlilik, İslâm’ın büyük önem verdiği, yalnız iki insanı değil, aileyi ve dolayısıyla toplumu ilgilendiren mukaddes bir müessesedir…
Abdullah ibni Mübârek hazretleri buyuruyor ki: “Şüpheli olan bir kuruşu sâhibine geri vermeyi, bin lira sadaka vermekten daha çok severim.” Haram yemek kalbi karartır, hasta eder. İslâm âlimlerinin büyükleri buyurdular ki: “Kırk gün şüpheli lokma yiyenin kalbi kararır ve lekelenir.” Bunlardan bazıları bu hususta şunları söylediler: Ebû Bekr “radıyallahü anh”, hizmetçisinin getirdiği sütü içti…