HAŞMET BABAOĞLU

Kim demişti onu? Goethe mi…

ABD, Kongre onayı olmadan, NATO veya NATO’ya alternatif bir ittifakın desteğini almadan, yalandan da olsa bir BM kararına dayanmadan, savaş ilan etmeden ve dünya kamuoyuna bir “çıkış stratejisi” sunmadan İsrail ile birlikte ve birdenbire İran’a saldırdı. Burası tartışmasız mı? Tartışmasız… O hâlde hâlâ niye ABD ile İsrail sanki anlaşamıyormuş, her an ayrı hareket edebilirlermiş gibi […]

Sözlerin anlamı kalmayalı çok oldu… Bunu çoktandır biliyoruz da insanlık onurumuza yediremiyoruz… Kınamak, telin etmek falan, işitince faydasızlığına üzüldüğümüz kelimeler… Ya eylemler? İyi de hangi eylem? Gazzelilere uygulanan soykırımı önleyecek olan eylem… Şu anda hapishanelerde haklarındaki yargı kararını bekleyen Filistinlilerin yeni çıkan yasaya göre alçakça idam edilmelerini engelleyecek olan eylem… *** *** *** *** *** […]

Bu türden esprileri bilirsiniz… Hani adam özel hastaneye gitmiş, doktor “Hoş geldiniz” demiş. Adam şok geçirmiş… “Doktor böyle der mi ya” diye anlatmış etrafına; “Doktor dediğin hastaya şöyle bir bakar ve başını başka yana çevirirken niye buradasın diye sorar..” *** *** *** *** Tablonun hastalar ve hasta yakınları tarafına da kısacık baksak mı? Devlet hastanelerinde […]

Hayır! Yanlış biliniyor, hakkında eş dost sohbetlerinde pek üstünkörü konuşuluyor… Narsisizmi kastediyorum. Bir narsist ne kendini sever ne de başkalarını… Ne doğru düzgün kendine bakmayı becerir ne de başkalarına… Oysa sevmek, başkalarını ciddiye almakla, onlara gerçekten “bakmak”la başlar… Hatta Richard Sennett tam da bu yüzden “Narsistik kişilik insanın kendine derin bir sevgi duymanın tam zıddıdır” […]

Olan oldu… Ancak… Ekranlarda sabahtan akşama “Hark adasına çıkartma yapılacak mı?” tartışmasıyla vakit geçirilince yarın başımıza gelebileceklere akıl erdirmek imkansızlaşıyor. *** *** *** *** *** *** *** *** *** Bu kadar mı? Hayır! Lakin yerim yetmez. *** NOT DEFTERİ Varlık yoksunluğu içinde sinirler de boşanıyor. Hiperaktif ve hızlanmış bir yaşam, ölümün kendini hissettirdiği o boşluğu […]

Bulutlar yavaş yavaş dağılıyor… Şahane bir sabah güneşi… Her yer yemyeşil, çiçekler açıyor, kuşlar cıvıldıyor… Tam karşıda küçük bir göl ve ardında orman var… Özel seçilip oraya getirilen mahkûmun gözlerindeki bandı çıkartıp bakmasını istiyorlar… Sonra soruyorlar: Nasıl buldun? Çok hoş, diyor mahkûm, çok hoş… Kamera birden görevliler ve mahkûmun arkasına doğru dolaşıp manzarayı bize bir […]

190 ülkenin katılmaya zorlandığı pandeminin üzerine silgi çekmek çok zor, unutarak yaşayamayız, yaşayamıyoruz… Dünya Sağlık Örgütü yönetimi değişmeden, başındaki herif gitmeden rahat edebileceğimize inanamıyorum. O dönem susturulan akademik nitelikleri yüksek epidemiyologlar şimdi konuşmaya başladılar. Ana akım medya pek ilgi göstermiyor ama genel kanaat artık şu: “Dünya çapında bir salgına dair hiçbir tutarlı kanıt oluşmamış.” Virüs […]

Genç adam sağ elini arkasına götürüyor… Silah çıkartacakmış gibi… Düzgün saç tıraşı, kılığı kıyafeti ve spor arabası bıçağa, tornavidaya, çakıya uygunsuz… Blöf yaptığını düşünüyorum. İşime öylesi geliyor. Her hâlinde aşırı şımartılmış ama mutsuz bir çocuğun izleri var… Bütün hikâye aracını marketin giriş kapısını kapatacak biçimde çekmesi ve benim, “Kardeşim orada park edilir mi, koskoca otopark […]