Muhammed Özkılınç

Batılı devletler gittikleri her yerde aynı söylemi kullandılar: “Size medeniyet getiriyoruz.” “Özgürlük getiriyoruz.” “Demokrasi getiriyoruz.” Oysa arkalarında bıraktıkları tablo şuydu: · Yakılmış şehirler, · Yağmalanmış madenler, · Dağıtılmış aileler, · Köleleştirilmiş halklar, · Bunalım, buhran içinde debelenen kalabalıklar. · Kaybolan diller, · Yok edilen kültürler, · Açlık ve yoksulluk…

“Yavuz hırsız ev sahibini bastırır.” Diye bir atasözü vardır. Bu atasözü, tarihin en büyük sömürgeci güçlerinin bugün dünyaya “insan hakları”, “özgürlük”, “medeniyet” ve “demokrasi” dersi vermesini anlatmak için belki de en uygun ifadelerden biridir…

İnsanlık tarihine bakıldığında, yardımlaşmayı sadece bir ahlâkî tavsiye olmaktan çıkarıp hayatın merkezine yerleştiren en büyük medeniyet hiç şüphesiz İslâm medeniyetidir. İslâm’da yardım; reklamın, gösterişin ve siyasetin değil, kulluğun ve takvanın bir parçasıdır…

Tarih, yalnızca zaferlerin değil, aynı zamanda mazlumların kanları, gözyaşları ve alın terleriyle yazılmış acı sayfaların da adıdır. Bugün kendisini medeniyetin, insan haklarının ve özgürlüklerin temsilcisi olarak takdim eden Batı’nın yükseliş hikâyesi dikkatle incelendiğinde, bu yükselişin arkasında üç büyük kıtanın acıları, sömürülen servetleri ve dökülen kanları görülmektedir…

Kur’ân-ı Kerîm’de insanın bütün hayatını özetleyen ayetler vardır. Öyle ayetler ki yalnızca birkaç kelimeden oluşur; fakat bir ömre yetecek kadar derin anlamlar taşır…

Bugün zaman zaman şu cümleleri duyarız: “Kur’an varken mezhebe ne gerek var?”, “Peygamber zamanında mezhep mi vardı?” “İnsanlara tapmayın Allah’a (cc) tapın” “Kur’an size yetmiyor mu?” İlk bakışta kulağa doğru gibi gelen bu ifadeler, tarihî süreç bilinmeden söylendiğinde insanı yanlış sonuçlara götürebilir. Evet, doğrudur…

Bir sürüyü parçalamak isteyenler önce onun çobanını hedef alırlar. Çünkü çobansız kalan sürü, kısa bir süre sonra yönünü kaybeder; dağılır, zayıflar, hırsızların ve yırtıcıların kolay avı hâline gelir…

Alıştırılmış Çaresizlik (Learned Helplessness), kişinin tekrar tekrar başarısız bırakılması, başarı için her hamle yaptığında engellenmesi veya kontrol edemediği olumsuz durumlara maruz bırakılmasıdır. Bunun sonucunda, aslında değiştirebileceği şartlar ortaya çıksa bile hiçbir şey yapamayacağına inandırılarak pasif hale düşürülmesi durumudur…

Daha önce “Afrika ümmetin yetimidir” demiştik. Bu tespit dün de doğruydu, bugün de doğrudur…