MUSTAFA ÇULCU

Gündemi meşgul eden konuya kitabın ortasından direkt girelim… IFAB, “Şiddetli hareket; temasolup olmamasına bakılmadan,top için mücadele etmeziken, bir oyuncunun rakibineveya takım arkadaşına,takım görevlisin, maç görevlisine,seyirciye veya diğerbir kişiye karşı aşırı güç veyagaddarlık kullanması ya dakullanmaya teşebbüs etmesidir” diyor…

Trabzonspor Salah ile bir başka seviye. Ağır ve fizikli oyuncuların sezon başı çabukluğu, form tutmaları gecikiyor olmasa Onuachu yakaladığı pozisyonları gol yapardı…

Fenerbahçe olması gereken en doğru 11 ile seyircisi önünde istekli başladı. Kerem ve Greenwood içe koşularla çok etkili olurken kanat bekleri çizgiden öne gelerek hücum gücüne katkı sağladı…

Galatasaray temkinli ve akıllı başladı. Önce rakibinin ne yapacağını bekledi…

Bu maç çok zor, hakem Pajac ataması oturmamış. Acemi, ürkek, korkak ve hep VAR’a yaslanan bir hakem modeli vardı…

Fenerbahçe rakibe önde baskı yerine kontrollü ve güvenli oyunu tercih ederek başladı. Lyon topu ikinci bölgeye taşıdığı anda Fenerbahçe baskıya başlayarak kaptığı toplarla savunma arkasına ve arasına girmeye çalıştı…

Beşiktaş’ta topu rakipten çok kısa sürede geri kazanma hırsı, başarısı ve baskı rakibi hiç oynatmadı. Çok önemli diğer bir gelişme de hem ideal kadro hem rotasyonlu kadro uyum içinde istekli, coşkulu, aynı oyunu oynuyor…

Trabzonspor, güçlenen kadrosu ile golü daha çok isteyen, arayan taraftı. Saviolo’nun akıl dolu vuruşuyla golü buldular…

Galatasaray hemen ön bölge baskısını kurdu ama hücum repertuarı hep aynı. Ya Sane sağdan içeriye hareketlenecek ara pası veya şut arayacak ya da soldan Barış bireysel becerisiyle topu getirecek, Osimhen’e orta yapacak…