MUSTAFA ÇULCU

Dünya Kupası’na 24 yıl gibi uzun aradan sonra katılmanın mutluluğu, heyecanı, hayalleri, umutları 2 maç, 0 gol, 0 puanla çok kısa sürdü, erken bitti. Avustralya maçında Metcalfe’nin attığı golün kopyasını daha ikinci dakikada Paraguay’dan Galarza yine bizim 3 savunmacının refakati arasından attı…

Tüm Türkiye 24 yıl aradan sonra Dünya Kupası’nda olmanın mutluluğu içinde, sokaklar, caddeler, şehir meydanları sabahın erken saatinde ayakta tek yürek olmuş, büyük moral ve umutla ekranları başındaydı. Maça iyi başladık ancak alışık olduğumuz ritimli pas trafiğimiz istenilen seviye değildi…

Atılan meşaleler çift güvenlik arama noktasına ve turnikelerden üst aranmasına rağmen tribünlere nasıl sokulur atanlar bundan nasıl bir keyif alırlar anlamıyorum. Hakem de oyunu durduruyor temizletiyor tekrar başlatıyor…

Lig şampiyonluğu kadar değerli olan Ziraat Türkiye Kupası şampiyonluğuna uzanan yarı final maçında inanılır gibi değil ama ilk yarıda topla daha fazla oynayan takım Trabzonspor’du fakat gol beklentisi sıfır. İsabetli şuttan vazgeçtim şutu yok…

Beşiktaş’ın olmazsa olmazı kupaydı. Ön alanda baskılı, istekli başladı…

Samsunspor son haftaların en formda takımlarından. Atletik oyuncuları ile savunma arasına ve arkasına özellikle Sallai ve Davinson’un koridorlarına yaptıkları koşularla etkili oldular…

Konyaspor tam bir teknik direktör takımı olduğunu gösterdi. Ayağa ritimli pas ile rakip alana geçişleri, hücum ve savunma kombinasyonları ve oyun ezberleri ile ilk yarıda oyunun hakimiydi…

Topu rakip alana taşımakta zorlanan Galatasaray Talisca’nın kaçırdığı penaltıdan sonra kendine geldi. Gerçek oyununa döndü ön alan baskısında çok etkili oldu…

Samsunspor ideal 11’ine kavuşunca dirençli bir takım olduğunu gösterdi. Trabzonspor ‘a penaltılarda turu getiren Onana maçın yıldızıydı…