Mustafa Uzun

Küresel siyasetin ve enformasyon savaşlarının hiç olmadığı kadar iç içe geçtiği günümüz dünyasında kitlelerin algı mekanizmaları köklü bir manipülasyonla karşı karşıya. Hakikatin üzerinin örtüldüğü, (yani küfür) olguların ise yüzeysel söylemlerle itibarsızlaştırıldığı bir “hakikat-sonrası” çağ tecrübe edilmektedir…

Türk ordusu Yemen’e saldırır mı? Asla…

Osmanlı Devleti, 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren imparatorluğun her köşesindeki toplulukları ortak bir vatandaşlık duygusu ve toplumsal barış zemini etrafında kenetleme amacını gütmüştür…

İnsanlık tarihinin en büyüleyici yolculuğu, kuşkusuz fikirlerin ve bilginin coğrafyalar arasındaki o dur durak bilmeyen hareketidir. Bugün geriye dönüp baktığımızda bilimin tek bir ulusun ya da tek bir coğrafyanın tekelinde gelişmediğini, aksine elden ele geçen bir meşale gibi insanlığı aydınlattığını görürüz…

Geçtiğimiz günlerde James Reston’ın Tanrının Savaşçıları: Üçüncü Haçlı Seferinde Selahaddin Eyyubi ve Aslan Yürekli Richard adlı eserini heyecanla yeniden okudum. Kitabın sayfalarında ilerlerken Üçüncü Haçlı Seferi’nin sadece iki büyük komutanın savaşı değil aynı zamanda iki farklı medeniyetin ve anlayışın çarpışması olduğuna bir kez daha tanıklık ettim…

Aksa Tufanı’nın sarsıntıları Türkiye’den İran’a, Yemen’den Suriye kadar tüm coğrafyayı yakıp kavururken şehit liderler Yahya El Sinvar ve İsmail Heniye’nin bu tarihi hamlesine “hesap hatası” ya da “zamansız bir hamle” etiketi yapıştırmak Siyonist çetenin ve onların akıl hocalarının ezikçe sığındığı bir hezeyandır. Kararı veren kadronun coğrafyayı ve küresel dengeleri okuyamadığını öne sürmek köleleşmiş bir zihniyetin […]

Kısa bir süre önce üst üste iki defa ziyaret ettiğim Ürdün’ün rüzgârı sert esen bir tepesinde durup gözlerimi ufka diktiğimde içimde tarif etmesi zor, kahredici bir sızı belirdi. Tam karşımdaki vadilerin ötesinde Nablus uzanıyordu…

Direnişin bunca bedele rağmen sarılmaktan vazgeçmediği bu silah ne anlama geliyor? Ne başardı ki hâlâ elden bırakılmıyor…

Türkiye’nin dış politikada attığı adımlar, kurumsal bütçeler ve fiziki varlıkları üzerinden parlatılmaya çalışılsa da sahada biriken yapısal sorunlar bu sistemin sürdürülemez olduğunu gösteriyor. İlk yazıda ele aldığımız liyakat krizi ve adam israfı, madalyonun sadece görünen yüzüydü…