Olaylar Ve Görüşler

Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki okullarda yaşanan silahlı eylemlerin gerekçelerine ve yapılması gerekenlere ilişkin çok farklı görüş ve çözüm önerileri elbette mümkündür. Okullardaki şiddet konuşulurken çoğu zaman en kolay yol tercih ediliyor ve suç yalnızca bireye yükleniyor…

Çocukluk yıllarımda anımsadığım bir olaydır; Dükkân komşumuzun atölyesinden gelen feryat figan bir çocuk sesi ile irkildik. Babam, komşunun işyerine koşarken ben ve kardeşim de peşinden gittik…

AKP iktidarının enerji politikaları, kamu kaynaklarının şirketlere aktarıldığı bir finansal mekanizmaya dönüştü. İktidar sözcülerinin “Faturalara devlet desteği sağlanıyor” şeklinde ifade ettiği sübvansiyon mekanizmasından yalnızca elektrik dağıtım şirketleri ve bunların yan kuruluşu olan şirketler faydalanıyor…

Geçen her yıl Köy Enstitülerinin değeri daha iyi kavranıyor, okullarımıza özlem artıyor. Gazi Mustafa Kemal Atatürk gerçek savaşın aydınlanmayla kazanılacağını, yeni insanın, yeni toplumun yapılandırılması gerektiğini sıklıkla belirtir…

Kuruluşunun üzerinden seksen altı yıl geçmesine karşın Köy Enstitüleri, 1940’lı yılların özgün ve çağcıl bir eğitim atılımıdır. Kök düşüncesini, ölüm-dirim savaşımının verildiği Ulusal Kurtuluş Savaşı günlerinden alır…

Bazı haberler vardır, günlük yaşantımızın ortasına düşer, okur okumaz en yakınımızdakilerle paylaşma gereksinimi duyarız. Okul gibi, çocuklukla özdeşleşmiş bir mekânda yaşanan vahşetle sarsıldık…

“Bu öğretmenler köyümüze geldikten sonra bizim ne söyleyecek sözümüz kaldı, ne de gücümüz…” Köy Enstitülerinin kapatılma nedenleri anlatılırken o dönemin toprak ağalarıyla birlikte söz sahibi kimi egemen güç temsilcilerinin söylediği bu söz yıllardır hep yazıldı çizildi, konuşuldu. Belki de işin en üzücü yanı, buna benzer sözleri, Köy Enstitülerinin kapatılmasından yıllar sonra kendi köyünde okulun kapanmasını […]

Kuruluşunun 86. yılını kutladığımız Köy Enstitüleri, Türkiye Cumhuriyeti’nin en önemli eğitim devrimidir…

Önümde, zamanın yıpratıcı etkisinden nasibini almış, kenarları kıvrılmış, sararmış siyah-beyaz bir fotoğraf duruyor. Üzerindeki çizgiler ve lekeler, onun yalnızca bir kâğıt parçası değil, bir dönemin tanığı olduğunu haykırıyor…