Ouzhan Bilgin

Macaristan’da geçtiğimiz haftalarda gerçekleşen seçimler üzerinden Türk siyasetine dair yapılan yanlış çıkarımları ve kurulmaya çalışılan tuhaf özdeşlikleri son yazımda değerlendirmiştim. Bugünse Macaristan’ın Türkiye ve Türk Devletleri Teşkilatı’na dönük yaklaşımlarını ele alacağım…

Bir süredir Budapeşte’deyim. Gerilimli bir seçimi geride bırakan ve önemli bir siyasal değişimi yaşamaya başlayan Macaristan’daki siyasal durumu takip ediyorum…

Avrupa’nın orta yerindeyim. Bir Pazar günü…

Avrupa kıtasını tamamlamayı başarmalıyız ki Rus, Türk veya Çin etkisine girmesin. Daha büyük ve jeopolitik düşünmeliyiz.” Bir anda Avrupa gündemine bomba gibi düşen bu söz Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’e ait…

Bundan yaklaşık beş yıl önce, 9 Eylül 2021’de bu köşede “Öğretmenler Kimsenin Şamar Oğlanı Değildir” başlıklı bir yazı kaleme almıştım. O günlerde Türkiye’nin dört bir yanındaki öğretmenlerden eğitim sendikalarına kadar bu yazımla ilgili çok fazla geri dönüş olmuştu…

Bu köşeyi uzun süredir takip edenler benim en çok önem verdiğim, ümitlerimi, hayallerimi bağladığım ve aynı zamanda da mecburi gördüğüm ittifak alanının Türk Devletleri Teşkilatı olduğunu bilirler. Orada gidilecek daha çok yolumuzun olduğu ortada…

Haftalardır İran Savaşı’na odaklanmış durumdayız. Önce aylar boyu “ABD ve İsrail, İran’a saldıracak mı?” diye konuşmuş, savaşın başlamasıyla da odak noktamızı İran teşkil etmeye devam etti…

8 ve 11 Eylül 2025 tarihlerinde bu köşede yayımlanan “Post-Amerikan Hegemonyasına Giriş” başlıklı yazılarımda, Amerikan hegemonyasının ekonomik, politik, ideolojik ve kültürel boyutlarıyla gerilemekte olduğunu ileri sürmüştüm. Bu tespiti yalnızca teorik bir çerçeve olarak değil, sahadaki gelişmeler üzerinden de dile getirdim…

Ortadoğu’daki gelişmelere ve bilhassa da İran Savaşı’nın sonuçlarına dair muhtelif öngörülerimi TV ekranlarında ve köşe yazılarımda uzun süredir dile getiriyorum. İran Savaşı başlamadan önce ve savaş sırasında yaptığım analizlerde özellikle vurguladığım bir konu vardı…