"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
LGS sonuçlarının açıklanmasının ardından milyonlarca anne baba aynı sorunun cevabını arıyor. Kimi taban puanlarını karşılaştırıyor, kimi geçen yılın yüzdelik dilimlerini inceliyor, kimi de çocuğunu en prestijli okulun sıralarına oturtmanın hesabını yapıyor…
Son günlerde hangi anne babayla konuşsam konu dönüp dolaşıp aynı yere geliyor. “Tableti elinden alınca kendini yere attı.” “Telefonu kapatınca saatlerce ağladı.” “Öyle bir bağırdı ki komşular kapıya geldi.” Eskiden mağazada alınmayan bir oyuncak için yaşanan öfke nöbetleri vardı…
Yaz tatili denince akla çoğu zaman deniz, kum ve şehirden uzak kaçamaklar geliyor. Ama kabul edelim; herkes yaz boyunca bavulunu toplayıp bir sahil kasabasına yerleşemiyor…
Dün milyonlarca öğrenci karnesini aldı ve bir eğitim yılı daha geride kaldı. Evlerde kimi zaman sevinç çığlıkları yükseldi, kimi zaman sessizlik oldu, kimi çocuk heyecanla koşup karnesini gösterdi, kimi ise anne babasının ilk tepkisini merak ederek bekledi…
Bir gün geliyor ve bir şeylerin değiştiğini hissediyorsunuz. Büyük bir olay olmuyor aslında…
ABD’nin Los Angeles şehrinde 17 yaşındaki bir genç Meta ve YouTube’a dava açtı, beni bağımlı hale getirdiler diye… Dava üç sene sürdü ve jüri 17 yaşındaki genci haklı buldu…
Teknoloji son 20 yılda adım adım hepimizi kendine esir etti. Özellikle telefonların akıllılaşması bir nevi bizim aklımızı başımızdan aldı…
Geçen gün bir arkadaşım anlattı. 9 yaşındaki oğlu, akşam yemeğinde ciddi ciddi “Ben büyüyünce YouTuber olacağım, çünkü onlar istediği zaman tatil yapıyor” demiş…
Bir çocuğun canı neden bu kadar çabuk sıkılır? Aslında bu sorunun cevabı biraz da yaşadıkları dünyanın hızında gizli…