"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bir ressamı tanımanın en doğru yolu tablolarının önünde durmak, bakmaktan bıkmamak ve o bakışın sizi nereye götürdüğüne ses çıkarmadan izin vermektir. Ben de bu yazıda bir ressamı okuma denemesi yapacağım…
”Biz zaten biliyorduk; artık dünya da biliyor. Kahramanmaraş, Türkiye’nin edebiyat şehridir.” Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi UNESCO Başvuru Mottosu Malumdur, bir şehrin sesini dünyanın duyması için bazen yüzyıllar yetmez…
“Her Mahalleye Bir Spor Okulu” anlayışıyla başlayan Kayseri’deki Erva projesi aslında çok temel ve kadim bir soruya cevap arıyor: Bir çocuğun hayatına zamanında dokunabilirsek ne değişir? Bugünün dünyasında çocuklar yalnızlıkla, ekran bağımlılığıyla, aidiyet eksikliğiyle ve sosyal kopuşlarla mücadele ediyor…
Bugün benim için çok özel bir yazı yazacağım. Biten bir sergi ardından mozaik sanatını yorumlayacağım…
Gerçek bir sanat eseri, sadece ustaca yapılmış teknik bir ürün olmanın ötesinde, sanatçının benzersiz iç dünyasını, kişisel deneyimlerini ve kültürel kimliğini yansıtır. Özgünlük, başkalarının eserlerini kopyalamaktan değil, alınan ilhamları kendi filtrelerinden geçirerek yeniden yaratmaktan doğar…
Evrenin dili matematik olabilir mi ve her şey matematikle anlaşılabilir mi? Evet, bu soru hem bilimsel hem de felsefî açıdan güçlü bir şekilde “evet” cevabını alıyor kanımca…
Bu yazı bir film izlerken aklımda geldi. Hafta sonu son kitabımı yazarken bir filme bakıyordum…
Z kuşağını düşünün. Her şeyi kolay elde etmek istiyorlar. Özgürlüğe tutkuyla bağlılar. Pek de hayat zorluğu çektiklerini söyleyemeyiz. Sanallık, hipergerçeklik doğalarında var. Böyle olunca sanal olanı zevk nesnesi olarak görüyorlar. Sonra da FOMO oluyorlar! Ya öyle; FOMO! FOMO diye bir hastalık var duydunuz mu hiç? Dijital çağ hastalığı diyelim. Nasıl tanımlayalım? Gündemi kaçırma korkusu diyelim. […]