"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Çağın insanı nasıl dönüştürdüğü meselesine bakmaya devam ediyoruz. Doğası mutlak yalnızlığa uygun olmayan, sanıldığı kadar kendi kendine yetemeyen insanı konuştuk… ve şimdi bu yazıda güçlü olması, kendi ayaklarının üzerinde durması, kendini gerçekleştirmesi beklenen insana bakıyoruz…
Son aylarda aynı sorunun etrafında dolaşıyoruz kalemimizle. Dünyayı saran bu sertleşmenin izini sürüyor, bu kopuşu farklı yüzleriyle anlamaya çalışıyoruz…
Bugün çocuklar ebeveynlerini kaybetmiyor ama onları, yanlarındayken yitiriyor. Çocuk-ebeveyn ilişkisinde sessiz ama derin bir değişim yaşanıyor…
Dünya değişiyor; hızlanıyor, yoğunlaşıyor, katmanlaşıyor. Dijitalleşme, insanın dünyayla kurduğu ilişkiyi dönüştürüyor…
Cinayet, ihanet, şiddet, intihar… Ne çok duyuyoruz artık bu kelimeleri. Sadece haber başlıklarında da değil; hayatın içinde…
Yaşlılık, bir ömürden geriye kalan dingin bir sonbahar olmaktan çıkalı çok oldu. Bugün birçok insan için yaşlanmak, güçten düşmekten önce, gözden düşmek anlamına geliyor…
Çağın baskın iklimi; yalnızlık. İnsanlığın tam göbeğine yerleşmiş bu çağda. Bir istisna değil, neredeyse “varsayılan ayar”. Kalabalıkların içinde, evliliklerin içinde, ekranların içinde büyüyen bir boşluk. Bir tür görünmezlik hali. 2025 yılı sonlarına doğru Dünya Sağlık Örgütü tarafından yapılan araştırmalar gösteriyor ki; yalnızlık tüm yaş gruplarını etkiliyor fakat en kırılgan kesim genç yetişkinler. Genç yetişkinlerin yaklaşık […]
Batı, İran’ın neden geri çekilmediğini sorgularken muhtemelen cevabı onu irrasyonel olarak tanımlamakta buluyor. Oysa belki de asıl irrasyonel olan bu beklentinin kendisi. İran’ı yalnızca bugünün rejimiyle, bugünün liderleriyle, bugünün kriz başlıklarıyla okumak; bir ülkeyi değil, bir başlığı analiz etmektir. Oysa İran bir başlık değil, bir hafızadır. Tahran’ın verdiği her karar, sadece bugünün maliyet hesabıyla değil, […]
Bayram gelmiş… neyime. İnsan bazen neşenin başrolde olması gereken günlerin eşiğinde donakalıyor. Dünya öyle bir yerden geçiyor ki, sevinç artık insanın içine kendiliğinden düşen bir duygu değil… Sanki yolu kapanmış gibi. İçeri girmek istiyor ama eşiğinde birikmiş acılara çarpıyor, bir şekilde içeri sızsa bile kalacak yer bulamıyor kendine. Ufuk aydınlık değil. Özellikle bizim coğrafyamızda hiç değil. Bir […]