"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Kurban Bayramı geliyor… Kimi memlekete gitmenin, kimi aile büyükleriyle aynı sofraya oturmanın, kimi de uzun zamandır görmediği akrabalarına kavuşmanın heyecanını yaşıyor. Bana sorarsanız bayramlar biraz da yol hikâyesidir…
Bugün 15 Mayıs 2026. Dünya Kupası’nın başlamasına sadece haftalar kaldı…
7 yaşındaki oğlum rahatsızlanınca Gaziosmanpaşa’daki özel bir hastaneye götürdüm. Ateş, kusma derken apar topar yatırdılar, serum bağladılar…
Sosyal medyanın tarihi eski senelere dayansa da 2004’lerde Facebook ile başladı diyebiliriz. O da sadece fotoğraf paylaşımı, eş dost ile iletişim ile sınırlıydı…
Bir iş için Aydın Kuşadası’ndayım. Kaldığım otel 1980’lerden beri burada…
Dehşete kapılmış bir şekilde başlıyorum cümlelerime ve “siz ne yetiştiriyorsunuz?” diye haykırmak istiyorum… İki gündür yaşananlar sonrasında aklımı kaybetme noktasına gelmiş durumdayım…
Bir süredir sohbetlere kulak verdiğimde tuhaf bir eksiklik hissi peşimi bırakmıyor. Sanki dilimiz, koca bir okyanusken bir anda sığ bir gölete dönüşmüş gibi… Cümleler kısalmış, duygular budanmış, ifadeler köşeye sıkışmış…
ABD/İsrail ve İran savaşında bir ayı geride bıraktık. Yaşanılanları kısa bir özet geçelim…
Pandemi, ekonomik kriz, depremler, savaşlar, cinayetler… İş ve hayat stresi, gelecek kaygısı, acılar…Uzun yıllardır boğuştuğumuz bu dertler toplum olarak bizi mutsuzluğun dibine sürükledi. Artık herkes kendi hâlinde, bir bataklığa saplanmış, çıkmak için çabalıyor. Evet sokaklarda tablo böyle… Ancak dışarıdan bir gözle bakıldığında; Türkiye hızla ileri doğru koşuyor ama arkasında bağlı olan lastik sürekli geri çekiyor. […]