"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bilindik bir ezber kavramı yıkmanın zamanı gelmedi mi? Batı’nın Çin’e dair en yaygın ezberlerinden biri şu: “Çin kapitalizmi”… İlk bakışta açıklayıcı gibi görünen bu ifade, aslında Çin’i anlamaktan çok, onu bilindik kategorilere yerleştirerek basitleştirme çabasının ürünü…
Bambaşka yere bağlayacağım ama önce şunu yazmalıyım. Saussure’den Levi-Strauss’a, Foucault’dan Derrida’ya uzanan bir düşünce hattına, yani “yapısalcılığa” merak saldım… Basit haliyle yapısalcılık şunu der: Bir şeyi anlamak için tek tek parçalarına bakmak yetmez…
Türkiye’de son dönemde İspanya soluna karşı sempati rüzgarları esiyor. Bu ilginin arkasında İspanya solunun özellikle dış politika konularında daha net ve eleştirel tutum sergilemesi var…
Sözü bazı eleştirilere maruz kalan Özgür Özel’e getireceğim. Önce sosyolojik tespitlerimi yazmalıyım: Türkiye siyasetini anlamak için liderleri sadece bireysel özellikleriyle değil, temsil ettikleri toplumsal zeminle de düşünmek gerek…
-Yalçın Küçük’e ithaf- Tarih çoğu zaman kesin doğruların değil, güçlü anlatıların ürünü. “Resmi” olarak kabul edilen birçok yorum, doğrudan kanıtlardan ziyade dönemin siyasi atmosferinin şekillendirdiği kabullere dayanıyor… Önceki gün… Türkiye Gazeteciler Cemiyeti, ilk basın şehidi olarak kabul edilen Hasan Fehmi’yi mezarı başında andı…
Öğretmenimi kaybettim… Türkiye entelektüel aydınını kaybetti…
30 Mart 1972. Niksar’ın Kızıldere köyünde, on devrimci ile üç NATO görevlisi öldürüldü. Bu olay, Türkiye yakın siyasi tarihine yalnızca bir çatışma olarak değil, aynı zamanda kırılma anı olarak kazındı. 30 Mart, devlet şiddeti ile devrimci iradenin kesiştiği, ideolojik tercihlerin geri dönülmez sonuçlar ürettiği önemli eşiklerden oldu… Özellikle son yıllarda, her 30 Mart’ta Mahir Çayan […]
Son on beş gündür elimden Jorge Luis Borges kitapları düşmedi. Kitapta mı okudum hatırlamıyorum. Ki sayfalara baktım bulamadım, belki yazısını böyle yorumladım. Aklımda hep şu söz var: -Şeytan ne kadar saygı görürse, şeytanlığı o kadar artar! “Saygı” burada hayranlık değil; ciddiye alma/önem atfetme… Yani, şeytan (ya da kötülük), ciddiyetle meşruiyet kazanır, güçlenir. Meşruiyet kazandıkça da […]
Bir buçuk ay önceydi… Kamuoyuna yansıyan bir olay, Türkiye’de siyaset, medya ve etik sınırlar üzerine yeniden düşünmeyi zorunlu kıldı. AKP çevrelerinin bildiği bir özel hayat olayı muhalif medyaya düştü. Eski belediye başkanı olup, çeşitli bakanlık görevini yapmış, AKP üst düzey politikacının gayrimeşru ilişkisinden bebeği olmuştu. Bebeğin annesi siyasetçiyi yargıya şikayet etti. Haber medyada “1 milyar […]