Şükran Soner

Yoksa başkanlık rejiminin dünyadaki en haksız, hukuksuz yetkilerle donatılmış modeliyle de yetinilmeyerek yıllar içinde geliştirilmiş sınırsız haksızlık, hukuksuzlukların içinde, iğne oyası gibi geliştirilen uygulamalarının yanlarına kâr kalabildiği ustalıklarında, ülkenin getirildiği çarpık düzenin haksızlıklarını, sonuçlarını görmemek inadındaki son çırpınışlar mı? Şeytana papuç giydirecek ustalıkta tuzakların birazcık altları deşildiğinde ustalarına şapka çıkarmamak olanaksız…

Öncelikle, yazımın başlığının kendi kendime kızgınlığımın yanısıması olduğunun altını çizmeliyim. Dün sabah ikinci sayfamızın altında, Cumhuriyet Kitap’ın yayını, Türkan Saylan’ı anlatan “At Kız” kitabının kapağındaki güler yüzlü fotağrafına özlemle takılmasam, ölüm tarihinin dün olduğunu atlamış olacaktım…

Yanlış anlaşılmasın her günün her saatinde, kimileri yeni keşfedilen yeni CHP’li belediyeler ile parti merkezleri ile sınırlı kalınmıyor. Çevre yağmasında gelir getirici boyutları olabilecek maden, doğa kaynakları bir bir keşfediliyor…

Dünkü duruşmaların gelişmeleri üzerinden yaşanacakları, nasılsa bugünkü yazı elinize ulaşmadan önce öğrenmiş olacaksınız. Günler öncesinden yapılan yayınlardan izlediklerimizle kafalarımız kazan gibi…

Benim Cumhuriyet ailesi içindeki paylaşımlarımın 60. yılını geçen perşembe günkü buluşmamızda devirmişiz…

Bu kaçıncısı sorgulamasının yapılmasının zamanı değil. Başımıza geldikçe bileniyor, güçleniyor, hak savaşımlarının kazanılmasında yeni yol, yöntemler öğreniyoruz…

Geçen yılın 1 Mayıs yasaklarından ders alınmış olmalı. Yenikapı-Hacıosman arasında çalışan raylı sistem için altı istasyon olarak uygulanan kapalı tutma yasağı, bu yıl beşe indirilmiş olarak Gayrettepe’den Şişli’ye indirilmiş…

Ankara’nın göbeğinde, yıllardır hak edilmiş, birikmiş ücretlerini alamadıkları için hukuk diliyle işlenmiş en büyük suçlardan birini, “angarya çalıştırmayı” çok yüksek sayılarla çalışan işçilerine karşı uygulamayı alışkanlık edinmiş Yıldız Holding’in yaşattıklarını, dertlerini sorumlu bakana anlatmak için çırpınan işçilere yaşatılan işkencelerin boyutları vicdanları sızlatıyor. Açlık grevi kolay mı…

Emeklisi, işsizi, ücreti ödenmeksizin çalışmaya zorlananı; çaresiz kalanların topu birden, dertlerine deva olması gereken yetkili, sorumlu siyasilerin, bakanların kapılarına dayanmaya çalışıyorlar. Ulaşmayı başarabilirlerse yasalara aykırı olarak haklarını gasp eden, yıllarının birikimi olan ücretlerini ödemeden angarya çalıştırmakta direnen işverenlerinin işlediği ağır hak ve insanlık suçunu paylaşacaklar…