Talip Koktaş

Bir insana sunulabilecek en güzel hediyelerden biri, ona duyulacak güvendir. Kimi hediyeler zamanla eskir, solar, kırılır, kaybolur yahut unutulur; fakat güven, insanın ruhuna bırakılmış kutsal bir hediye misali varlığıyla kalbi emniyete alır, insanın içindeki fırtınaları dindirir, yalnızlığına derman olur…

İnsan, biraz da kendisini kimin çağırdığıyla yaşar. Kimin gözünde bir değeri olduğunu hissediyorsa oraya doğru yönelir, oraya doğru akar…

“Bataklıkta yeşeren bir gül misali düşün… Öyle bir düşün ki, sana “fikrimin ince gülü” desinler.” Çünkü bu çağ, çamurun çok, çiçeğin az olduğu bir çağdır. Ve belki de tam da bu yüzden, gül olmak artık bir süs değil; bir duruş, bir direniş, bir istikamet meselesidir…

İkinci Dünya Savaşı’nın başlamasının üzerinden yedi sene kadar bir süre geçtikten sonra talebeleri Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerine bu konuyla ilgili neden pek bir şey söylemediğini sorduğunda dilimize pelesenk, kulağımıza küpe olacak şu sözü söylemiştir: “Ömür sermayesi pek azdır. Lüzumlu işler pek çoktur.” Bu söz, yalnızca bir cümleden ibaret değildir; insanın içinde bulunduğu duruma tutulan aynadır…

Böyle bir yazı yazmak zorunda kaldığım için üzgünüm. Baharın gelişi ile doğanın en güzel elbiselerini giyerek ruhumuza bir şölen yaşatmaya hazır olduğunu anlatan, dünyanın her geçen gün daha iyiye, daha güzele gittiğini gösteren, öğretmenlerin, öğrencilerin, okulların güzelliğinden bahseden bir yazı kaleme almayı çok isterdim…

Bu hafta sonu bir vesileyle yolumuz Afyon’a düştü. Afyon’da Kıymetli Dostum Eyyüp Akyüz’ün hanesine misafir olduk…

Sistem o kadar hızlı işliyor ve ilerliyor ki ona yetişmekte zorlanıyoruz. Yetişmek için koşturdukça yoruluyor, yoruldukça daha çok hızlanmaya çalışıyoruz…

Savaşlardan geriye nedir kalan? Bilen bir adım gelsin beriye de söylesin bize. Galipler mi, mağluplar mı? Bol kazançlı anlaşmalar mı? Yeni Dünya düzeni mi? Bedeli kanla ödenmiş lakin cetvelle çizilmiş haritalar mı? Kim özgürdür savaşlardan sonra? Kim yaşıyordur atılan bombaların altında harabeye dönmüş şehirlerde? Kim için, ne için, neden bu kadar ölüm? Özgürlük için mi? […]

İnsan aynaya küstüğünden beri kendine yabancılaştı. Kendini tanıyamayan insanın başkasını tanıması, dünyayı anlaması, hayatı anlamlandırabilmesi mümkün olmasa gerek. Kendinden başlamadığın hiçbir yolculuk menziline varamaz. Bugün dünyanın dönüşünün ve dönüşümünün bu kadar hızlandığı bir zamanda bir şeylere yetişmek istiyorsanız önce kendinizin farkına varmalısınız. Kendini anlamakla başlar insan dünyayı anlamaya. En son üçüncüsünü yayınladığımız “Aforizmalar” yazı dizimizin […]