Volkan ÖNGEL

Türkiye ekonomisinin yapısal sorunları­nı tartışırken genellikle enflasyon, cari açık ya da büyüme oranlarına odaklanırız. Oysa arka planda, tüm bu göstergelerin ge­leceğini derinden şekillendiren daha sessiz ve çok daha derin bir yapısal kırılma yaşanı­yor: Demografik çöküş…

Ekonomi yöneti­minin enflasyon­la mücadele patika­sında 2026 yılının ilk yarısını geride bırakır­ken, TÜİK’in yayım­ladığı üretici, tarım ve dış ticaret endeksleri, yılın ikinci yarısında vitrine (TÜFE) yansı­yacak fiyat hareketle­rinin şifrelerini veriyor. Tüketi­cinin market poşetinde hissetti­ği enflasyonun “mutfağı” sayılan bu endeksler, dezenflasyon süre­cinin hiç de kolay geçmeyeceği­ne işaret ediyor…

Ekonomi literatüründe “büyüme” ve “kal­kınma” kavramları sıklıkla birbirinin ye­rine kullanılsa da, aralarındaki ince çizgi sür­dürülebilir bir geleceğin en temel anahtarıdır. Ekonomik büyüme, üretilen mal ve hizmetle­rin hacmindeki niceliksel ve parasal artışı ifade ederken; kalkınma, bu artışın toplumsal refaha, yaşam standardına, sağlık düzeyine ve eğitim ka­litesine yansıyan niteliksel dönüşümünü kapsar…

Türkiye ekonomisi, küresel finansal rüzgar­ların yön değiştirdiği ve yerel dinamiklerin hassas bir dengeye oturduğu oldukça kritik bir kavşakta ilerliyor. 1 Haziran 2026 tarihli TÜİK verilerine göre, 2026 yılının ilk çeyreğinde GS­YİH genel değişim oranı yıllık bazda %2,5 artış göstermiş durumda…

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafın­dan açıklanan 2026 yılı birinci çeyrek bü­yüme verileri, makroekonomik dengelerin yeni­den şekillendiği, iç talep odaklı bir büyüme pa­tikasının korunduğu ancak üretim cephesinde risklerin baş gösterdiği bir tabloya işaret ediyor. Zincirlenmiş hacim endeksine göre ekonomi, bu yılın ilk çeyreğinde bir önceki yılın aynı dö­nemine göre %2,5 oranında bir büyüme kaydet­ti…

Bir ülkenin geleceğini, kalkınma potansiyeli­ni ve toplumsal huzurunu anlamanın en sa­rih yolu, şüphesiz genç nüfusunun makroeko­nomik ve sosyal refah göstergelerine bakmaktır. TÜİK tarafından açıklanan güncel işgücü veri­leri ve toplumsal memnuniyet anketleri, Türki­ye’de gençliğin kalkınma dinamikleri açısından oldukça düşündürücü, bir o kadar da paradoksal bir dönemden geçtiğini ortaya koyuyor…

2026 yılının ilk dört ayı, Türki­ye ekonomisinde de­zenflasyon sürecinin hem kararlılıkla sür­dürüldüğü hem de yapısal direnç nok­talarıyla karşılaştı­ğı kritik bir dönem olarak kayıtlara geç­ti. Ekonomi yöneti­minin rasyonel po­litikalara dönüş sürecinde hedeflediği dezenflasyon pa­tikası, piyasa katılımcılarının beklentileri ile TÜİK tarafın­dan açıklanan makroekono­mik gerçekleşmeler arasın­daki dinamik etkileşimle şe­killenmeye devam ediyor…

Türkiye ekonomisi, 2026 yılının ilk çeyre­ğini küresel belirsizliklerin ve sıkı para politikalarının gölgesinde geride bıraktı. Tür­kiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan Mart ayı ve birinci çeyrek verileri, dış ticaretteki yapısal zorluklar ile turizmde­ki istikrarlı yükselişin yarattığı ikili bir tab­loyu gözler önüne seriyor…

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TC­MB), 22 Nisan 2026 tarihli Para Politika­sı Kurulu (PPK) toplantısında politika faizini piyasa beklentileriyle uyumlu bir şekilde yüz­de 37 seviyesinde sabit bıraktı. Bu karar, ilk ba­kışta bir “eylemsizlik” gibi görünse de, metnin satır aralarına sızan jeopolitik risk vurgusu ve küresel likidite koşullarına dair çekinceler, makroekonomik dengeler açısından kritik bir dönemece işaret […]