"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Aile, insanın dünyayla kurduğu ilk ilişki biçimidir. Bir çocuk konuşmayı, duygularını ifade etmeyi, güvenmeyi, sınır koymayı ve sevildiğini hissetmeyi önce ailesinde öğrenir…
Bir çocuğun oyuncağını sımsıkı sarılıp “Bu benim!” demesi çoğu zaman paylaşmayı bilmemek olarak yorumlanır. Oysa bu küçücük cümlenin ardında, çocuğun gelişen benlik algısı, güven ihtiyacı ve sosyal dünyayı tanıma çabası vardır…
Gece… Yetişkinler için dinlenmenin, çocuklar için ise çoğu zaman hayal gücünün en güçlü olduğu zaman dilimidir. Işıklar söner, sesler azalır, gece sessizleşir…
Hiçbir anne baba çocuğunun üzülmesini istemez. Onların yüzündeki bir damla gözyaşı bile içimizi sızlatır…
Günümüzde kişilerin, hayatın her alanında yaşanan hızlı değişimler karşısında kendilerini çaresiz ve güçsüz hissetmeleri, stresin en önemli kaynaklarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle mega kentlerde yaşanan trafik kaosu, çalışanların, öğrencilerin, hastaların ve günlük yaşamını sürdürmeye çalışan milyonlarca insanın hayatını ciddi şekilde zorlaştırmaktadır…
Anayasa Mahkemesi’nin süresiz yoksulluk nafakasına ilişkin düzenlemeyi iptal etmesiyle birlikte kamuoyunda uzun süredir devam eden tartışma yeniden gündeme geldi. Kimi bu kararı gecikmiş bir düzenleme olarak görürken, kimi ise ekonomik açıdan kırılgan durumda olan bireyler adına kaygı duyuyor…
Toplumların kültürel mirasının kuşaktan kuşağa aktarılmasında en önemli köprülerden biri aile içinde kurulan kuşaklar arası ilişkilerdir. Geçmişte bir çocuğun en güçlü rehberleri ailesindeki büyükleriydi…
Günübirlik hayatlar yalnızca ilişkileri değil, yaşamın ritmini de değiştirdi. Artık insanlar çoğu zaman bir anı yaşamak yerine onu paylaşmaya hazırlanıyor…
Modern insanın en büyük sorunu zamansızlık gibi görünüyor. Hepimiz bir yerlere yetişmeye çalışıyoruz…