Yasin Eser

Son zamanlarda gündemimize düşen her ağır mesele, ülkenin geleceğini ve toplumsal barışı doğrudan ilgilendiren bir kanun taslağı ya da tartışma başlığı kılığında karşımıza çıkıyor. “Barış”, “bütünleşme”, “normalleşme” sözcükleriyle süslenen adımlar ve masaya yatırılan hukuki metinler, herkesin zihninde tek bir soruyu tekrar tekrar canlandırıyor: Bu ülke nereye sürükleniyor…

Gelecek kaygısı, insan olmanın ve yarını öngörebilme yetisinin doğal bir sonucu olsa da hayatın hangi döneminde olursak olalım, hepimiz bilinmezliklerle ve kontrolümüz dışındaki risklerle yaşarız. Ancak Türkiye’de bu duygu artık bireysel bir psikolojik durum olmaktan çıkmış; ekonomik, sosyal ve siyasal koşulların beslediği yapısal bir toplumsal krize dönüşmüştür…

Siyasette yeni olmak, yeni bir isimle ortaya çıkmaktan daha fazlasını gerektirir. Türkiye siyasi tarihi, değişen tabelaların her zaman değişen siyaset anlamına gelmediğini gösteren örneklerle doludur…

Türkiye’de “Siyah Giyinen Adamlar” diye bilinen filmde, kostüm bir kimlik kartıydı: takım elbise, kravat, güneş gözlüğü, gizlilik ve otoritenin üniforması. Özgür Özel ve ekibinin son haftalardaki tercihi ise tam tersi bir işaret dili kuruyor: ceketsiz, kravatsız, beyaz gömlekle sahaya çıkmak…

Türkiye’de tarlada 5 liraya satılan domatesin market rafında 40 liraya ulaşması artık bir “fiyat anomalisi” değil, sistemin kendisidir. Herkes suçluyu en kolay yerde arıyor: mazot fiyatları, fırsatçı aracılar ya da zincir marketler…

Türkiye bugün yalnızca ekonomik bir yol ayrımında değil, aynı zamanda yönetim anlayışı açısından da tarihi bir eşikte bulunuyor. Cumhuriyet’in ikinci yüzyılında asıl soru, ülkeyi kimin yöneteceği değil; nasıl yönetileceğidir…

Bir ülkede istisna yeterince tekrarlanırsa kural haline gelir. Bunu bazen kanun değiştirir…

Türk siyasetini anlamak istiyorsanız tek bir soruyu sormak yeterli: Kim kime ihtiyaç duyuyor? Geri kalan her şey bu sorunun cevabından çıkıyor…

Hindistan Yüksek Mahkemesi Başkanı Surya Kant mayıs ayında tartışmalı bir açıklama yapmıştı. “Hamam böcekleri gibi, iş bulamayan ya da iş dünyasında kendilerine yer edinemeyen gençler var…