"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Geçen hafta yurtdışında iki ilginç olay yaşandı. İkisi de bana “Ya bizde olsaydı?” diye düşündürdü…
Daha geçenlerde Kuşadası’nda iki amatör balıkçı, ayağına parke taşı bağlanmış bir Caretta Caretta kaplumbağasını 2 saatlik zorlu bir uğraş sonunda kurtarmışlardı. Bu kez İzmir Selçuk Pamucak sahilinde benzer bir olay yaşandı…
Sanki aralarında sözleşmiş gibi yerel yönetiminden, esnafına kadar cümlesi Türk ekonomisinin bel bağladığı turizm sektörünü baltalamak için fazla mesaide… CHP’li Marmaris Belediyesi, geç saatlerdeki Dünya Kupası maçlarının topluca izlettirilmemesi için turistik tesislere uyarı yazısı göndermiş…
Paralimpik milli yüzücümüz Sümeyye Boyacı, Fransa’da düzenlenen World Series yarışlarında 50 metre sırtüstü kategorisinde altın madalya kazandı. Ama bana göre şampiyonluğundan daha değerli olanı, hepimize hayat dersi olacak sözleriydi: “Uzun bir sessizliğin ardından Paris’ten altın madalyayla döndüğüm için mutlu ve gururluyum…
Türkiye’de şöhret olmak hiç bu kadar kolay hale gelmemişti. Akşam sıradan biri olarak yatıp, sabahına ünlü uyanmak artık sıradan bir aktivite…
Tatar Ramazan bu oyunu da bozar diye bekledik ama ne yazık ki olmadı. Kadir ağabeyimizi kaybettik…
Şov dünyamızın ikinci sınıf iki oyuncusu sahneye çıkıp hayatlarının en rezil gösterisini yapmışlar. Munzur Üniversitesi’nde kutsallara dil uzatıp, siyasi liderlerin fiziksel özellikleriyle dalga geçecek kadar kendilerini kaybetmişler…
Bu mesaja sanal medyada rastladım. Tam da benim kafada olduğu için sizlerle paylaşmak istedim: “Şoförlük sadece gazlamak değildir…
Ne yazık ki çok sevdiğim Kuzey Ege’ye üç yıldır gitmiyorum. Sebebi; denizinin, deresinin, bitkisinin, havasının fena halde kirlenmesi…