Yusuf Ziya Cömert

Eskiden beri yazarım, söylerim. Türkiye’de, bütün toplum kesimlerinin, mezhepse mezhep, dinse din, siyasi görüşse siyasi görüş, hepsinin haklarını, özgürlüklerini, ufak tefek rüzgarlarla zayi olmayacak şekilde koruyan, hukukun ve her alanda adaletin tesis edilmesine öncelik veren bir yasal ya da anayasal çerçeveye her zaman ihtiyacımız var…

Çözüm süreci’nin ya da resmi adıyla ‘Terörsüz Türkiye’ sürecinin başarıyla tamamlanmasını başından beri temenni ediyorum. Sonunda barış olsun…

Holocaust, büyük bir vahşetti. Hakkında yazılıp çizilenlerin yüzde doksanı yalan bile olsa geriye korkunç bir trajedi kalır…

İbn Haldun’da mı rastladım yoksa bir başka kitapta mı? Tarih ilminin zorluğunu anlatan bir misal var…

Diyarbakır’ı öteden beri severim. Büyük şehirdir, güzel şehirdir…

Gazze’deki soykırım İsrail’in vahşiliğini tarihe silinmez harflerle kazıdı. İyi insanların zihinlerine kazımıştır ama tarihe de kazıdı mı acaba…

Yatırım işlerinden pek anlamıyorum. Ticarete aklım eriyor ama müşteri olarak…

Dil-i Şeyda yaşıyor’ diye başlamıştım yıllar önce. Sormuştum, “Şu anda, şu günde, şu devirde, Fuzuli gibi, Baki gibi şiir yazmaya teşebbüs edilebilir mi?” “Ahali, iki kelimeyi bir araya getiremiyor, Fuzuli’nin bir araya getirdiği kelimeleri çoktan unutmuş, senin Fuzuli’den beş yüz sene sonra yazdığın şiire bakacak takati bulabilir mi?” Ve devam etmiştim: Komik videoların…

Bu sıralar Peygamberimiz’in dar-ı beka’ya irtihalinden sonra sahabe arasında kimin halife olacağı konusunda cereyan eden münakaşaları, kavgaları, kanlı savaşları hem çok okudum hem yazdım. Bugünün insanı sahabeden daha faziletli, daha mütekamil değil…