"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Araya başka konular girdi. Geriye dönüşlerle işte içimde kalanlar: Ülkenin başkentinde, ortada henüz hiçbir eylem yokken, “eylem yapabilecekleri” gerekçesiyle 225 kişi bir sabah gözaltına alındı…
Kimi insanlar aramızdan ayrıldığında yalnızca bir insanı yitirmezsiniz. Bir sesi, bir vicdanı, bir sığınağı, bir dönemin hafızasını da yitirirsiniz…
Deniz Göktaş yıllardır sahnelerden sanatını icra ederken kitlelere söyledikleri nedeniyle hapse atılmadı. Duyduğunu/okuduğunu anlamayanlar kışkırtılıp hücuma geçirildiği için; dikkatler yaşadığımız rezilliklerden uzaklaştırılmak istendiği için; başkalarına gözdağı vermek için; başta kendisi olmak üzere her kesimi eleştirdiği ve bunu kitleleri etkilemekte en güçlü silah olan mizahla yaptığı için; mizah ve eleştiriden ölesiye korkanlar nedeniyle cezalandırıldı…
Şu günlerde mezuniyet törenlerinden yükselen sesleri dinliyorum. Gençlerin gözlerindeki ışığı, öfkelerindeki asaleti, itirazlarındaki bilinci görüyorum…
Bugün 2 Temmuz. Aklımdaki soru şu: “Madımak gerçekten 2 Temmuz 1993’te mi kaldı?” Bence hayır…
Birçok yazar ve yayıncıyla birlikte İstanbul Büyükşehir Belediyesi davasını izlemek için Silivri’deydik. Günlerden perşembeydi…
Önceki akşam AKM’de İstanbul Müzik Festivali’nde (İKSV) kendimi iki ayrı Türkiye arasında gidip gelirken buldum. 125 yıllık bir müzik geleneğinin taşıyıcısı olan Viyana Senfoni Orkestrası, Çek asıllı besteci ve şef Petr Popelka yönetiminde Beethoven’ın 3…
Bir ülkede umudun tamamen kaybolup kaybolmadığını anlamak için gazetelerin manşetlerine değil, gençlerin gözlerine bakmak gerekir. Ben bunu Akra Caz Festivali’nde gördüm…
Önceki akşam İstanbul Müzik Festivali’nde AKM’deki Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası’nın (BİFO) “Morriconene ile Sinemanın Sesi” konserinden çıkarken karmakarışık duygular içindeydim. Muhteşem bir konser dinlemekle kalmamış, eşsiz bir yolculuğa da çıkmıştım…