Annelerin yeni yükü mutlu anı biriktirme telaşı

Bir süredir anneliğin görünmeyen bir yükü var: Anı biriktirmek. Eskiden hayatın içinden kendiliğinden akan şeyler, şimdi sanki özenle seçilmesi, güzelleştirilmesi ve saklanması gereken parçalar haline geldi. Bir günün “iyi geçmiş” sayılması için içinde mutlaka özel bir şey olması gerektiğine inandırıldık.
Kendi çocukluğumu hatırladım ve annemin böyle bir çabası olup olmadığını düşündüm. Annem oyun arkadaşım değildi, özel planlar yapmıyordu, bizim için etkinlikler de hazırlamıyordu. Ama çocukluğum olması gerektiği gibi, bir çocuk gibi çok güzel geçmişti. Arkadaşlarıma ve kızıma anlattığım sayısız anım var. Sokakta kendi etkinliğimizi kendimiz planlar, bayramlarda ve özel günlerde gittiğimiz akrabaları ziyaretleri unutamadığımız anılar olurdu. Hiçbir anne bunun için kaygı…