“Ben bana düşeni yaptım! Sen de sana düşeni yap!”

Esasen o gün halıcı için sıradan bir gündü… Kalabalık bir köye tezgâhını kurmuş, köyün en yoğun olacağını düşündüğü caminin önünde halılarını köylülerin beğenisine sunmuştu. – “Beyler, hanımlar, halılar var, kilimler var, sergiler var…” Pazarlıklar başlamıştı. Birkaç halı da satmıştı o arada! – “Allah bereket versin!” – “Bereketini gör kardeşim!” Tam da bu yollu cümlelerin yoğunlaştığı bir zaman aralığında bir genç yaklaştı halıcıya! – “Halıcı amca bir dakikanı rica ediyorum…” – “Buyur evladım, halı mı alacaktın? Daha çok gençsin ama geleceğe hazırlık olsun diye alıyorsan güzel kilimlerim de var!”