Bu Durumda Bile Kimler İrancı Değildir? (!)

Uzun zamandır bu konulara girmemek için direniyorum. Çok daha önemli gündemlerimiz olduğuna inanıyorum. Açıkçası utanıyorum da… Zalimin boynuna yağlı urganı geçiremediğimiz her dakikayı Müslümanlığıma, insanlığıma, adamlığıma, evlatlığıma, abiliğime, eşliğime, babalığıma hakaret sayıyorum… Beş paralık iş yapamıyoruz. Bari susayım istiyorum… Bu konuyu konuşmak yerine, şehit edilen masum yavrulara yahut kendi acziyetimize ağlamanın daha faydalı olacağı kanaatindeyim. Ancak gelinen noktada insanların daha ne kadar alçalabileceklerini kestiremediğim için konuşmamayı artık vebal hissettim. Sadece yarın ruz-i mahşerde Rabbime hesap verebilmek için yazıyorum. Çok sinirliyim. Çok üzgünüm. Çok tedirginim. Bunca şuursuz tartışmanın içerisinde annemizi, babamızı, eşimizi, kardeşlerimizi, evlatlarımızı, zalimlerin zulmünden kimin koruyacağını düşünüyorum. Elbette Rabbimiz…