Çocuk ve hayret makamı

Kitaplarla aranız nasıl? İki kapak arası kitaplarla beraber, bakış, tefekkür okumaları… İnsan, bakmayı bildiğinde kainat bir kitaba dönüşür. Öyle alelade bir kitap da değil. Her sayfası yaşayan, her satırı nefes alan bir kitap. Sayfaları ağaç yapraklarıdır, rüzgâr çevirdikçe hışırdayarak konuşur. Dipnotları karıncalar taşır, küçük bedenleriyle büyük hakikatleri anlatır . Cümle aralarında nice mevsim dolaşır, görünmeden dokunur, dokunmadan anlatır. Ve her satırda aynı hakikat yankılanır. “Boşuna değildir hiç birşey , başıboş değildir bunca varolan .” İnsan çoğu zaman bakar ama görmez. Görür ama duymaz. Duyar ama düşünmez. Oysa tefekkür dediğimiz şey, sadece gözle yapılan bir eylem değildir. Tefekkür, gördüğünü kalbinin derinliklerine…