“Ne olursan ol gel, ister kafir ister Mecusi…”

Mevlânâ’ya izafe edilen şu meşhur söz: “Gel, ne olursan ol yine gel, İster kâfir, ister mecusi, ister puta tapan ol yine gel, Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir, Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel.” İki türlü anlaşılmıştır: Bir anlayış, mezhebi geniş bir anlayış, Mevlânâ hoşgörüsünün dini herhangi bir kısıtlama olmaksızın dergâh çatısı altında buluşabileceği, dolayısıyla inananç farklılaşmasına bakılmaksızın evrensel bir kardeşliğin oluşabileceği yönündedir. Diğer anlayış, biraz daha inanç kurallarını dikkate alan anlayış ise, Mevlânâ’nın çağrısının Kur’an’daki “Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin” ilkesiyle bağlantılı olduğunu, dolayısıyla bin kere tevbesini bozsa bile kimseye kapıyı kapatmamayı öngördüğünü düşünür…