“Ne var ne yok?”

Yazımızın başlığı hâl hatır sorma sanılabilir. Maalesef ki bu değil. Var olduğunda mutlu, yok olduğunda üzüntü oluşturan ama birer birer kaybolan değerlerimizden bahsetmek istiyoruz. Doğduğumuz ve büyüdüğümüz evdeki aile büyüklerimizle olan gönülden bağı ilişkilerimiz, paylaştığımız bir lokma, unutulmaz anılarımız vardı. Şimdi onlar yok. Fotoğraf albümlerinde kaldılar. Birlikte yaşama isteğimiz yok olmaya başladı. Batı özentisi fikirlerden birisi de evden uzak olmaktı. Daha evlenmeden bağımsız, ayrı evlerde yaşama isteğimiz var. Nineli dedeli evler vardı artık onlar yok. Onları huzurumuzla beraber huzurevine yerleştirdik. Ne onlarda ne de bizde huzur yok. Annemize ve babamıza, hatta aile mefhumuna olan sevgi ve saygımız da azaldı. Sanırım…