Nihat Behram’dan uslanmayan, paslanmayan şiirler: DüşlüYorum

Nihat Behram’ı ilk kez 1976’da, bir Ankara mitinginde gördüm; arkası açık bir pikabın üstünde, sırtında yeşil parkası, “Dövüşe Dövüşe Yürünecek”i okuyordu. Hayatımız Üstüne Şiirler (1972) ve Fırtınayla Borayla Denenmiş Arkadaşlıklar (1974) kitaplarındaki şiirlerini neredeyse ezberlemiş biri olarak, yeni aldığım son kitabına adını veren, gücünü ince imgelerden değil, kollektif duygu yaratma kapasitesinden alan, şiirden çok bir çağrı, bir ağıt ve bir manifesto arasında duran hibrit bir metin olan bu şiiri – hele de kendi sesinden – dinlerken, tüylerim diken diken olmuştu… Altıncı sayısından itibaren Nihat Behram’ın da katıldığı, Yılmaz Güney’in Ocak 1978’de yayınlamaya başladığı aylık “Proleter Devrimci Kültür Mücadelesinde Güney” dergisinde çizmeye başladığımda, yeni bir dost kazanmanın yanı sıra, şiirin insanı ve toplumu anlamadaki gücünü bana yeniden hatırlatan bir yol arkadaşı da bulmuştum…