Sevinelim mi üzülelim mi?

Bayramlar aslında her hâliyle hayatın tadı tuzu… Bayramlar olmasaydı belki zamanın bize koyduğu engellere takılır, sıradan bir hayata teslim olur, sevdiklerimize de hiç kavuşamazdık. Hep tarifini yapamayacağımız bir şeyleri beklerdik. Hani “bir sebep olsa da görüşebilsek” derdik. Güzel günleri hasretle bekleyen, hayal ettiklerine bir türlü kavuşamayanlar gibi herhâlde sabrımızı da ölçemezdik. Oysa bayramlar geldiğinde bir kavuşma oluyor… Hasret kaldığımız şeylere kavuşma… Hatta imkânı olanlar için doğup büyüdüğümüz yerlere, orada bizi bekleyen, sevdiklerimize… Ramazanlar nasıl ki bolluk ve bereketin bir başka adı ise, bayramlar da neşe ve sevincin muhabbet ve hürmetin adıdır… Birlik ve beraberliğin adı…