Üç beş iyi insan ve İlber Ortaylı

Eskilerin ibretlik bir sözü vardır; çoğumuz çocukluğumuzdan beri duyarız: “Dünya ayakta duruyorsa üç beş iyi insanın yüzü suyu hürmetinedir.” Ramazan günleri gelip geçerken bu söz çeşitli vesilelerle aklıma geldi. Bazen insan yaşananlara bakınca bu dünyanın hâlâ nasıl ayakta kalabildiğine gerçekten anlam vermekte zorlanıyor. İç siyasette kimsenin kimseyi dinlemediği, hak ve hukuk kavramlarının çoğu zaman slogan seviyesine indirildiği, sokakların şiddete teslim olduğu, dürüst ve ahlaklı olmanın neredeyse saflık sayıldığı bir atmosferde yaşamak zaten başlı başına yorucu. Ama asıl şaşırtıcı olan, yanı başımızda yaşanan savaşın gayriahlakiliği bu kadar açıkken bile toplumun bu meselede dahi ikiye bölünebilmesidir.