Yalancıyım

Yazım kuralı olarak yanlış olsa da başlığı tırnak işareti içerisine alıp “Yalancıyım”ın özgürlüğünü taciz edemezdim; çünkü o, “doğru” ya da ”yanlış” olarak adlandırılan değerleri aşacak kadar özgürdür. Başlığın yanına “ve Kızılay’da bir çeşme” eklememek için de çok zorlandım. “Yalancıyım” mı yoksa “dürüstüm” mü demeyi mi tercih edersiniz? Bu soru, düşüncenin parçalanamaz parçasının ne olabileceğini düşünürken önüme çıktı. Bir insan neden “dürüstüm” deme ihtiyacı duyar? Düşünün: güneş çıkıp da “parlıyorum” demez. Çünkü zaten parlamaktadır. O halde, dürüstlük de eğer gerçekten varsa, sözle ilan edilmesine gerek duymayacak kadar açık olmalıdır. Hele ki komünist için dürüstlük, kişisel bir meziyet değil, devrimci konumunun doğal…