Aynı şehirde yaşıyoruz, aynı hayatı paylaşmıyoruz

Büyük şehirler insanları bir araya getirir. Aynı sokaklarda yürür, aynı otobüse biner, aynı gökyüzünün altında yaşarız. Fakat modern hayatın en büyük çelişkilerinden biri tam da burada başlar. Aynı şehirde yaşarız ama çoğu zaman aynı hayatı paylaşamayız. Sabah saatlerinde kalabalık metrolarda birbirine omuz veren insanlar düşünün. Yüzler birbirine çok yakın, fakat duygular kilometrelerce uzakta. Herkesin elinde bir telefon, gözler bir ekrana kilitli. Birbirimizin nefesini hissedecek kadar yakınız, fakat bir selam verecek kadar yakın değiliz. Şehir büyüdükçe insanlar çoğalıyor. Ama garip bir şekilde yalnızlık da büyüyor.