Göz gördü, gönül sevdi…
Ünal Bolat
Türkiye
“Kapıda Amine duruyordu. Mahcup bakışlı, güzelliğiyle insanın içini ısıtan genç bir kız…” Hatırama bugün de devam ediyorum… Cahit başını eğdi. “Baş üstüne ana…” dedi. Zaman su gibi akıp geçti. Cahit artık güçlü bir genç olmuştu. Çekici eline aldığında demir sanki onunla konuşuyordu. Ünü çevre köylere kadar yayılmıştı. İnsanlar: “Demir işiniz varsa Cahit’e gidin” diyordu. Ustası da artık yaşlanmıştı. Elleri titriyordu… Bir gün Cahit bir sandalye getirdi. “Ustam, sen otur” dedi. Ustası “Ben çalışırım oğlum” dese de yorulmasını istemedi. Eline bir çay verdi, “Bilemediğim yerde sen tarif edersin ustam” dedi. Ustası çok duygulandı. Cahit kazancın tamamını yine ustasına veriyordu. Usta ise…